week 3

¡Hola!

Zonder dat we het goed en wel beseft hebben, zijn we al aanbeland aan de laatste week stage op onze eerste stageplaats, is Kersmis achter de rug en staat 2010 voor de deur!
Toch wel vreemd om dit allemaal te beleven onder een stralende hemel met af en toe een wolkje en een bui!














Woensdag 23 december onze roeping als brengers van vrede en voorspoed volbracht, zij het dit keer niet op medische wijze. Zo'n 250 kindjes uit de omstreken van het ziekenhuis kwamen snoepgoed en ballonnetjes in ontvangst nemen onder een stralend zonnetje. Kerstman van dienst was de meest corpulente van de internos, die voor de gelegenheid een rode plasticzak over z`n hoofd had getrokken en de kindjes trachtte af te schrikken met "No carnet de vaccunes, no regalos (geen vaccinatieboekje, geen cadeautjes)". Dit allemaal begeleid door de lambada op trompet. Je ziet het, 't is eens iets anders!






































Kerstavond hebben we doorgebracht bij de familie Córdova. Dat zijn Kathya, de dochter, Arnold, haar man en tevens een supervriendelijke Nederlander, en Tomas, hun drie maand oude zoontje. Kathya regelt alles voor ons hier en legt ons ongelooflijk in de watten.



















Op Kerstmis zelf naar een Kerstviering gegaan, waar elke Boliviaan (en wij dus ook) een Jezusbeeldje kan laten zegenen. Helaas moest Esteban dit overslaan, het vettige eten van de laatste dagen had zijn tol geëist en de arme jongen lag weer een halve dag met een losgeslagen spijsverteringssysteem in bed. PiqueMachu is blijkbaar toch enkel voor de echte machus!

Gisteren een hele namiddag aan het zwembad gelegen onder een stralende hemel. Daarna met een paar compañeros internos gaan eten in één van de gezelligste restaurantjes in heel de stad, en om af te sluiten een danske gaan placeren in een plaatselijke diskoteka!















Op 3 december vertrekken we op reis doorheen Bolivië, maar daarvoor volgt zeker nog een berichtje!

¡Hasta luego amigos!

¡Hola!

Alles goed daar in het barkoude België? Hier gaat alles super!
Vrijdag hebben we meegewerkt aan een project rond vaccinaties. We zijn een hele voormiddag van deur tot deur gegaan om te vragen of de mensen gevaccineerd waren en zo niet of ze nu gratis gevacineerd wilden worden. Echt hilarisch op de stoep mensen vaccineren.
Zaterdag hebben we onze collega's wat beter leren kennen. Er was namelijk een BBQ in het ziekenhuis. Twas best gezellig en een goede oefening voor ons Spaans!
Carla, een van de internes, heeft ons zondag meegenomen naar de kerk en daarna hebben we spellekes gespeeld met de kinderen. Echt super!! Dit project ging uit van een klooster in de buurt waar we ’s middags uitgenodigd werden voor het middagmaal, als bedanking. We kregen een uitgebreide maaltijd, heerlijk!! En daarna een rondleiding in de tuin. Moe maar voldaan keerden we naar huis terug.
Maandag ben ik gestart met pediatrie, Marijke met interne en Stijn met gynaeco.
De stagedagen vliegen voorbij. Het is echt super interessant.
Morgen is er een actie in het ziekenhuis. Alle kindjes die om 10u naar het ziekenhuis komen krijgen lekkers voor kerstmis. Ik kijk er alvast naar uit.

¡Hasta luego!

Hola Amigos!

Vandaag woensdag, 16 december. De tijd vliegt!! we hebben onze jet-lag uitgeslapen en genieten volop van het mooie weer. Het is hier rond de 30 graden... Wel vreemd, je hebt helemaal niet door dat het bijna kerstmis is.
Vandaag hadden we een hele dag les. Het was wel interessant! Vooral om Spaans bij te leren. Gezien de warmte en het vroege opstaan, moesten Isabel en ik wel wat vechten tegen de slaap. Tussendoor kregen we wat Boliviaanse hapjes. Morgen hebben we weer les. Het is wel een mooie afwisseling tussen de consultaties door.
Zondag zijn we hier naar Boliviano-land geweest! Dit is de eindhalte van de bussen (lees: mini-camionetjes). Het is een soort van pretpark, het Boliviaanse alternatief van Bobbejaanland. Naast molentjes, botsauto's en glijbanen kan je er ook kikkeren voor 1 Boliviano. Er liepen zeer veel Inca's rond, ik kon het niet laten om al dan niet onopvallend wat foto's te trekken. Gisteren vroegen we aan de professor of het de gewoonte was om op zondag de traditionele klederdracht te dragen? Het antwoord was toch wat triestig. Blijkbaar tutten alle meisjes zich op en gaan wat rondhangen in het pretpark, waar de Boliviaanse soldaten dan een 'Cholita' uitkiezen om de nacht mee door te brengen. Ik vond mijn mooie Inca-foto's net iets minder romantisch. Het is ook wel een vreemde cultuur. In het ziekenhuis kom je er zeer veel tegen. Sommigen kunnen niet lezen en velen praten enkel Quechua, de plaatselijke taal. De vrouwen zien er vaak zeer onverzorgd uit en we vinden ook dat ze er nogal slaafs uitzien... Ze weten weinig of niets over gezondheidszorg. Hun klederdracht is zeer typisch. Ze hebben allemaal de zelfde soort rok, 2 vlechten en een hoedje op. We hopen binnenkort iets meer van hun cultuur te ontdekken.

Hasta la proxima!!

Hola!!

De tijd vliegt het is al zaterdag en toch lijkt het alsof we hier gisteren nog maar net gearriveerd zijn. Alleszins als je houdt van warmte, zonlicht vanaf 6uur en elke avond traditionele muziek, dan is Cochabamba the place to be!! Zalig! Gisteren op de middag 35°C, net iets te veel om goed te zijn.
Stage is echt hilarisch. Gisteren moesten we starten om 7u15 en wat hebben we gedaan. Eerst een preek aanhoord (normaal moest dit een les zijn ;)), dan gehangen en gaan ontbijten, dan 5’ tour, dan gehangen, dan 1 ½ uur consultaties, dan gehangen tot stipt 12 uur. En ’s middags om 14u begonnen met 1 ½ uur consultaties en dan hangen tot 17u. Man man!! Den directeur is redelijk strikt. Gisteren heeft hij ons twee keer van de bedden (van de wacht) komen halen, want ge mocht daar blijkbaar niet zitten. Hij heeft liever dat je hangt in de gang. Zie je het al voor je. 15 studenten + 3 dokters hangend in de gang! En doorgaan als het gedaan, dat kan niet hé, stel je voor. Tis best grappig. Steriliteit dat kennen ze hier ook niet. Abcessen worden gedraineerd zonder steriel veld of handschoenen. Gisteren liep er een lammetje in de kliniek, die kwam op babybezoek. En wij maar duizend keer onze handen ontsmetten in België.
Vanavond zijn we uitgenodigd bij de familie Cordoba, ben superbenieuwd wat dat gaat geven. Maar ik ga jullie laten, want we gaan het stad nog eens verkennen.

Hasta la proxima!

Eerste stagedag

Amigos!

Onze eerste stagedag zit erop! Mañana-cultuur? Dat had je gedacht!!! Onze dag begint om 7.15u. Het eerste uur worden we ondervraagd door de directeur over een 'thema'. Gezien ons gezegd was dat we pas om 8 u moesten beginnen vielen wij vanmorgen in. We hadden onze witte jas nog niet aan of de vragen werden afgevuurd. Por los Belgas: Welke zijn de meest frequente oorzaken van diarree ? Wat is de behandeling? Welke vaccinaties bestaan er? Wij stonden er wat verdwaasd bij... De ochtendcaffeïne was nog aan het inwerken en we werden door zo ongeveer 20 paar ogen aangestaard.
Vervolgens kregen we een kleine rondleiding door het ziekenhuis door 'Ricardo', een Braziliaanse medestudent. Het ziekenhuis is zeer klein. De patiënten worden voornamelijk ambulant behandeld. Het aantal gehospitaliseerde patiënten is minder dan 10. Isabel en ik hebben consultaties gynaecologie meegevolgd. Stijn staat op pediatrie. Stetoscopen zijn hier vrij zeldzaam. Op gynacologie was er geen te bespeuren. Dixit el doctor: 'We kunnen de bloeddruk vandaag een keer meten, de Belgen hebben een stetoscoop...
Om naar de harttoontjes van de baby te luisteren gebruiken ze hier nog zo'n 'trechter', ik ken zelfs de naam niet. Maar, het werkt!!! Je kan de toontjes er duidelijk mee horen en zelfs het ritme bepalen.

Verder zijn we hier ook van namen veranderd. Marijke was zoals overal ter wereld onuitspreekbaar. Ook stijn werd op de gekste manieren uitgeproken : stien, staan, stino. Bueno: vanaf heden heten wij: Emma, Esteban en Isabella... Klinkt ridderlijk niet?

Hasta la proxima!

llegado!!

Hola amigos!!

Un nuevo mensaje por decir que somos bien llegado en Cochabamba!! We bevinden ons in een huisje aan de rand van de stad vlakbij 'Solomon Klein', het gezondheidscentrum waar we donderdag starten en de rest van de maand stage zullen lopen. Helemaal uitgeput van een 36 uren durende reis met 3 overstappen recupereren we de eerst volgende dagen van onze jetlag.
Onderweg hebben we tijdens een 8 uur durende stop een blits bezoek gebracht aan Southbeach te Miami. We waanden ons even een holywoodster.
Fotos volgen nog!

Tot gauw!!

Marijke, Stijn, Isabel