¡Hola!
Ondertussen weer twee weken geleden sinds de laatste update. Op dit moment hebben we net twee weken stage in het Hospital San Francisco de Asis in Villa Tunari achter de rug.
Villa Tunari is een klein stadje met zo'n 2000 inwoners, gelegen aan de rand van het Amazonewoud, op zo'n 150 km van Cochabamba. Hoewel 150 km niet zo ver lijkt, kunnen de twee steden niet meer van mekaar verschillen. Doordat Villa Tunari zo'n 1500 meter lager gelegen is, komt het tropische equatoriaanse klimaat hier veel beter tot uiting. Het is hier dan ook enorm vochtig en de gemiddelde temperatuur overdag is bijna constant boven de 30 graden! Daarnaast vallen er bijna elke dag enorme hoeveelheden regen uit de lucht, meestal vergezeld door onweer dat klinkt alsof de derde wereldoorlog boven je hoofd uitgebarsten is! Maar het is niet altijd kommer en kwel, als je geluk hebt kan je 's avonds gezellig in openlucht barbequen of genieten van een spelletje volleybal of voetbal. Er is zelfs een heuse diskoteca-karaokebar (de enige 100 km in de omtrek)! Elke zaterdagavond komt de plaatselijke jeugd er samen om de ziel uit hun lijf te dansen.
Het ziekenhuis zelf is ietsje groter dan het Hospital Solomon Klein in Cochabamba, waar we vorige maand stage liepen. Naar Boliviaanse normen is het een tweedelijnsziekenhuis, omdat er ook een operatiezaal aan verbonden is. Helaas is er deze maand geen anesthesist aanwezig, waardoor alle ernstige gevallen moeten doorgestuurd worden naar het universitair ziekenhuis in Cochabamba, een 2 uur durende hobbelige rit in een 4x4-ambulance!
We deden een rotatie van telkens drie dagen op spoed, pediatrie en interne geneeskunde. Urgentiegeneeskunde is zoals steeds een heel wisselvallige specialiteit, de ene moment moet je twee uur wachten tot er een patiënt komt opdagen, de andere moment komen ze in bosjes toegestroomd met alle mogelijke aandoeningen. De meest voorkomende problemen, naast veel voorkomende kwaaltjes zoals buik- en hoofdpijn, zijn verkeerstongevallen, slangenbeten, vergiftigingen met sproeistoffen (meestal zelfmoordpogingen), en natuurlijk de vele zwangere vrouwen die op het punt staan om te bevallen in de taxi die hen in allerijl naar het ziekenhuis brengt. Laatst zagen we nog twee broers van 15 jaar oud, die over 50% van hun lichaam verbrand waren na een gasontploffing.
Op pediatrie en inwendige geneeskunde zien we hetzelfde als in Cochabamba: veel diarrhee door parasieten, luchtweginfecties etc. Daarnaast hebben veel mensen hier door de hitte en de vochtigheid (en het feit dat ze zich veel te weinig wassen) huidinfecties ("puchichis").
Vorige week zaterdag nog een spectaculaire rafting gedaan op de rivier, en zondag vleermuizen gaan ontdekken in het grote natuurpark hier in de buurt.
Morgen vertrekken we terug naar Cochabamba om een beetje uit te rusten en de stank van vochtigheid uit onze kleren te wassen! Daarna vertrekken we al terug voor een weekje op rondreis door Bolivië, waar we jullie zeker terug uitgebreid over berichten!
Tot gauw!
Stijn, Marijke en Isabel
Stijn,
BeantwoordenVerwijderenWat een verhaal!
Hier in het verre Balegem: koud, sneeuw, wind, snotneuzen. Kortom: de zoveelste winterprik.
Haal je je trompet nog eens boven?
Veel fun ginderachter!
Veel muzikale groeten van de Conanimoïsten.
Dirk